رویای صادقه

دیشب ملکالموت اومد به خوابم. گفت؛ هوی

گفتم؛ ها ملک؟

دوباره گفت؛ هوی

گفتم؛ ها؟ بنال؟

گفت؛ ها...اخیرا یه نیگا به پستات انداختی؟

[رفتم یه نیگا به پستام انداختم... دیدم همش حول مرگ میچرخه.]

گفتم؛ خو که چه؟ هاع؟

گفت؛ همش داری در مورد من حرف میزنی!

گفتم؛ خب؟ هاع؟ هاع؟

گفت؛ اینایی که میان اینجارو میخونند، ۲۰-۲۲ سالهشونه حدودا... چیکار داری که هی حدیث مرگ در گوششون میخونی؟

گفتم؛ ها ملک.

گفت این حرفای تو به درد مسجد و دیر و صومعه و سالک و عارف و مریض و اعدامی و تارک دنیا میخوره... نه اینجا... یه کم کسشعر بگو بخندند. چیکارشون داری آخه؟

گفتم؛ ها ملک.